MARTA PIETRUSZKO
Historyk sztuki z Białegostoku, absolwentka Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (2004). Od 2005 r. pracuje w Galerii im. Sleńdzińskich w Białymstoku, od 2019 jako kierownik Działu Zbiorów Artystycznych, Archiwalnych i Badań Regionalnych, od 2023 jako kierownik Działu Badań Regionalnych. Zajmuje się dokumentacją białostockiego środowiska plastycznego po 1945 r., a także przedwojennego. Zorganizowała ponad 20 wystaw poświęconych tej tematyce, uzupełnionych obszernymi katalogami. Najważniejsze to: Ku nieznanej postaci piękna. O życiu i twórczości Czesława Sadowskiego (1902-1959) (2019) jako współautorka i Siłacz. Jerzy Lengiewicz (2019).
Najważniejsze artykuły: Poczet białostockich rzeźbiarzy 1945-2016 w:„Ananke” nr 3-4 (80- 81) 2015; Artystyczne drapanie. Szlakiem białostockich sgraffit w: „Ananke” nr 1-4 (90-93) 2018.
Dwukrotna laureatka I nagrody w Konkursie na Najciekawsze Wydarzenie Muzealnicze organizowanym przez Oddział Podlaski Stowarzyszenia Muzealników Polskich. Zajmuje się modą historyczną, zorganizowała trzy wystawy modowe: „Grażyna Hase i Fasty” (2014) w Galerii im. Sleńdzińskich oraz La soirée według Jerzego Antkowiaka i Na wschód od Paryża i Warszawy był modny Białystok (2017), obie Operze i Filharmonii Podlaskiej. Jest współautorką dwóch obszernych opracowań na temat białostockiej mody Na wschód od Paryża i Warszawy był modny Białystok (2016) oraz (nie) Modny Białystok 1939-1959 (2020). Projektuje stroje historyczne dla potrzeb edukacyjnych i scenicznych. Wykładała historię sztuki i fotografii w Akademii Fotografii i Przedsiębiorczości w Białymstoku od 2005 do zamknięcia szkoły w 2020 r. W 2022 r. prowadziła ćwiczenia z historii sztuki na Wydziale Nauk o Edukacji Uniwersytetu w Białymstoku.
W 2023 r. z okazji 80. rocznicy postania w getcie białostockim zorganizowała wystawę Relikwie, złożoną z artefaktów wydobytych ze strychu Synagogi Cytronów. Rok później otworzyła wystawę Powstanka z getta białostockiego, której kluczowym eksponatem była nieznana wcześniej rzeźba Kobieta z powstania w getcie białostockim Ludmiły Stehnovej z 1953 roku.
